Vandaag trek ik een toepasselijke intentiekaart: wees gastvrij voor God. Het betekent dat ik me altijd bewust mag zijn van mijn authentieke verbinding met mijn Bron. De opdracht bij deze intentie is om aan een plek in de natuur te denken waar ik blij van word en mijn verbinding daarmee te voelen.

Ik vind dit een leuke leidraad om mijn eerste blog op gebied van Health, Lifestyle en Spiritual Growth te schrijven. Ik wil jou inspireren op jouw eigen pad van persoonlijke en spirituele ontwikkeling. Wie weet doe ik iets waar jij ook enthousiast over wordt.

Ik ging deze week op pad met wandel- en lifestylecoach Wanda van Innervibez. Vanuit een prachtig natuurgebied in Utrecht maken we een stiltewandeling. Dat heb ik nog nooit bewust gedaan en ik vind het erg fijn. Naast elkaar wandelen zonder te praten, verbonden met elkaar, maar niet door woorden. Wanda voelt goed aan dat ik geniet en vraagt of ik nog wat langer stilte wil. Ja, graag!

Onderweg neem ik de natuur waar in haar mooiste verschijningen want het is een stralende morgen. Riet, zand, gras, water, zon, kuikentjes, vogels: wat wil je dan nog meer? Ik fotografeer af en toe om iets vast te leggen. Zo maak ik ook een foto van onze schaduwen, symbool van introspectie, niet van uiterlijkheden. Ons gezicht of kleren doen er niet toe, we mogen gewoon Zijn.

We slaan af naar een weide waar Wanda me uitnodigt heel langzaam mijn voeten af te wikkelen. Ik heb niet door dat ik me daar in verlies, want de gewaarwording van mijn voeten in de gympen die door deze afwikkeling goed de grond raken, is prettig. Ik haal de laatste tijd de vaart uit mijn passen, maar zo langzaam en bewust lopen als nu doe ik nooit. Ik nodig je uit het eens te proberen.

Wanda stelt haar vragen op een fijne manier. Er is geen haast, geen protocol en ze speelt in op wat er op dat moment opkomt. Zo mag ik iets plukken/pakken/fotograferen wat mij raakt in de natuur. Nou, dat vind ik nog geen makkelijke vraag… Uiteindelijk wordt het de combinatie van een prachtige boom met een romantisch huisje ernaast. Daar gaan we mee aan de slag qua betekenis ervan in mijn leven. Het blijkt een nuttige oefening voor mij en ik neem de inzichten zeker mee voor later.

Even later zitten we op Wanda’s jas in het gras en praten over andere dingen. Zij spiegelt heel goed en ik kan er echt wat mee. Als er één ding is dat ik vandaag leer, is dat ik mijn lichtruimte mag opzoeken als dat nodig is. Dat is eigenlijk het blije gevoel van een moment uit je jeugd. Als je de lichtruimte voelt op momenten dat je iets/iemand niet ok voelt, dan plaatst dit alles letterlijk in een ander licht.

Terugkoppelend op mijn opdracht aan het begin van deze blog, dus ‘Ga terug naar een plek in de natuur waar je blij van wordt’, dan is het toch wel deze plek met Wanda waar het zo heerlijk warm, rustig, veilig en fijn was. Net als de Lichtruimte is dit moment in de natuur krachtig om mij verbonden te voelen met mijn oerbron, mijn innerlijke rust en bewustzijn. Het helpt me zeker om te Zijn en me krachtig te voelen, net als die boom.

Stel dat jij naar zo’n plek in de natuur zou gaan waar je blij van wordt, waar zou die dan zijn? Deel je het bij de reacties?

16-04-2015, geschreven door Brenda van dtpdiva.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *